Γράφει η Ιζαμπέλ Δέδε

Έτσι είναι πραγματικά !

Όταν είσαι σπίτι για ώρες ή για μέρες μόλις χτυπήσει το σταθερό τηλέφωνο σπεύεις να το σηκώσεις : ανυπομονείς να ακούσεις μια άλλη φωνή !

Μόνο που μιλάς με κάποιον που δεν είναι γύρω σου νιώθεις να ανοίξουν οι ορίζοντες ! Πόσο μάλιστα όταν σε κάνει να νιώθεις πιο νέα !!

Λέω να μείνω μέσα και να μη ξανά βγω, μόνο και μόνο για να έχω την ευκαιρία να ακούσω πάλι το ωραίο το χθεσινό διάλογο :

Χτυπάει, λοιπόν, το τηλέφωνο και απαντώ ..

  • ” Παρακαλώ ”
  • ” Καλημέρα.” Μου λέει μια ωραία ανδρική φωνή. ” Είναι η μαμά ή ο μπαμπάς εκεί ; ”
  • ” Ποιον θέλετε ; ” του απαντώ δισταχτικά
  • ” Τη μαμά ή τον μπαμπά .. Είναι ένας από τους δυο εκεί ; ”

Μα πόσο χρονών νομίζει ότι είμαι αυτός ο κύριος ; Σκέφτηκα.

  • ” Δεν υπάρχει ούτε μπαμπάς ούτε μαμά ! ” Του λέω και εγώ !
  • ” Ποιος πληρώνει το λογαριασμό του ηλεκτρικού ρεύματος ; ” Επιμένει ο κύριος
  • ” Εγώ ! ”
  • ” Μα πόσο χρονών είσαι κορίτσι μου ; ” απορεί ο άνθρωπος.
  • ” 50 συν ! ”

Ένα ” Οχ ! ” ακούστηκε και μετά από 10” σιωπής :

  • ” Με συγχωρείτε ! Νόμιζα ότι μιλούσα με κοριτσάκι 10 χρονών ! ” μου είπε ντροπιασμένος ο κύριος με την ωραία φωνή.
  • ” Κάθε άλλο, κύριε μου ! ” Του απάντησα ! ” Σας ευχαριστώ που πήρατε τηλέφωνο … Με κάνετε να νιώθω μικρή και πάλι ! Να με πάρετε τηλέφωνο κάθε μέρα ! Μέχρι να λήξει η απαγόρευση κυκλοφορίας θα νιώθω σαν μωράκι και πάλι ! ”

Πραγματικό περιστατικό είναι ! Είπα να το μοιραστώ μπας και φέρω ένα χαμόγελο στα χείλη των αναγνωστών μας..