Την τιμητική του φαίνεται πως έχει ακόμη μια φορά το Γενικό Νοσοκομείο
Κατερίνης, το οποίο βρίσκεται σε δεινή κατάσταση έπειτα από τη μετατροπή
του σε νοσοκομείο αναφοράς του COVID 19 χωρίς να έχει προηγηθεί καμία
ουσιαστική κίνηση ενίσχυσης του. Είναι κοινό μυστικό ότι ακόμη και πριν
το ξέσπασμα της πανδημίας, ήταν ένα νοσοκομείο με πολλές ελλείψεις και
δυσκολίες στην λειτουργία του, θύμα και αυτό όπως όλα τα νοσοκομεία της
χώρας, της πολίτικης που έχει ακολουθηθεί όλα τα προηγούμενα χρόνια από
όλες τις κυβερνήσεις, όπως και από την σημερινή της ΝΔ στον τομέα της
υγείας, πολιτική απαξίωσης και συνεχόμενης υποχρηματοδότησης με σκοπό
την ενίσχυση της κερδοφορίας τον μεγαλέμπορων της υγείας.

Οι υπεύθυνοι για αυτήν την κατάσταση τώρα χρησιμοποιούν το ΓΝ Κατερίνης,
ως πασαρέλα στην επικοινωνιακή τους διαπάλη και κάπως έτσι μετά τον
υφυπουργό υγείας που ήρθε να δηλώσει την συμπάθεια του και την αμέριστη
ψυχική συμπαράσταση στο υγειονομικό προσωπικό, την σκυτάλη πηρέ ο
αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης Α. Τσίπρας, που ήρθε με την σειρά
του να άσκηση κριτική στην κυβέρνηση της Ν.Δ με ένα καλοστημένο σώου για
της κάμερες, ζητώντας δήθεν αγανακτισμένος μετρά ενίσχυσης του Γ.Ν.
Κατερίνης και του Ε.Σ.Υ αλλά αυτό που δεν μας είπε είναι τι αλήθεια
έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ στα 4 χρόνια διακυβέρνησης του, η μάλλον καλύτερα τι δεν
έκανε.

Ας θυμηθούμε ορισμένα από όσα έγιναν στην Υγεία επί ΣΥΡΙΖΑ:
• Συνεχίστηκε η πολιτική της υποχρηματοδότησης, στο όνομα της
«δημοσιονομικής σταθερότητας». Η δημόσια δαπάνη έφτασε το 2019 στο 5%
του ΑΕΠ, συνεχίζοντας την πορεία συρρίκνωσης όλων των προηγούμενων
χρόνων.
• Ο ΣΥΡΙΖΑ στήριξε την πολιτική των ΣΔΙΤ στην Υγεία και άνοιξε διάπλατα
την πόρτα για νοσοκομεία – ιδιωτικές επιχειρήσεις, ενταγμένα στο δημόσιο
σύστημα, με τη λειτουργία της Ανώνυμης Εταιρείας Μονάδων Υγείας ΑΕ (ΑΕΜΥ
ΑΕ).
• Τη διαλυμένη ΠΦΥ σε δομές, προσωπικό και ιατροτεχνολογικό εξοπλισμό
που παρέλαβε, την διατήρησε εξίσου διαλυμένη, όπως φαίνεται και από την
τεράστια αύξηση της προσέλευσης των ασθενών στα Εξωτερικά Ιατρεία των
Νοσοκομείων. Αντί της ίδρυσης και στελέχωσης Κέντρων Υγείας αγροτικού
και αστικού τύπου, έβαλε ως προτεραιότητα τη μνημονιακή δέσμευση της
δημιουργίας των ΤΟΜΥ, δομές – κόφτες της πρόσβασης των ασθενών σε
δημόσιες μονάδες Υγείας, ώστε να συμπιέζεται το κόστος της περίθαλψης
προς τα κάτω.
• Επί ΣΥΡΙΖΑ, ο αριθμός κλινών ΜΕΘ παρέμεινε στα χαμηλότερα επίπεδα σε
σχέση με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, που επικαλείται σήμερα, και βέβαια πολύ
πιο κάτω σε σύγκριση με τις πραγματικές ανάγκες.
• Δεν επαναλειτούργησε κανένα από τα νοσοκομεία που έκλεισαν ή
συγχώνευσαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις (ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – ΛΑΟΣ).
• Ο ΣΥΡΙΖΑ προσέλαβε ελάχιστους μόνιμους γιατρούς και νοσηλευτές,
αυξάνοντας τα οργανικά κενά, ενώ η συντριπτική πλειοψηφία των προσλήψεων
που έγιναν αφορά συμβασιούχους, με διετείς συμβάσεις, ΕΣΠΑ, κοινωφελή
προγράμματα ΟΑΕΔ κ.ά.
• Σαρωτικές ήταν οι παρεμβάσεις και σε βάρος του χρόνου εργασίας των
γιατρών, προκαλώντας γενικευμένες αντιδράσεις. Διατήρησε στο ακέραιο το
πετσόκομμα των 6 μισθών το χρόνο (περικοπή 13ου – 14ου μισθού, αυξήσεις
εισφορών και κρατήσεων, μισθολογική και βαθμολογική καθήλωση) και
επέφερε επιπλέον χτυπήματα με το «νέο μισθολόγιο». Διατήρησε τους
υγειονομικούς των δημόσιων μονάδων Υγείας εκτός ΒΑΕ και τη δέσμευση για
περικοπή του ανθυγιεινού επιδόματος, όταν ολοκληρωθεί η νέα λίστα των
ΒΑΕ.

Παρά τη στημένη αγανάκτηση επικοινωνιακού χαρακτήρα, του αρχηγού της
αξιωματικής αντιπολίτευσης, αυτές ήταν οι μέρες και τα έργα της
προηγούμενης κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, πριν η σημερινή κυβέρνηση της ΝΔ
πιάσει το «νήμα» που ξεδιπλώνεται σήμερα μπροστά μας. Η πανδημία
επιβεβαίωσε ότι και σε συνθήκες «κανονικότητας» το δημόσιο σύστημα της
Υγείας λειτουργούσε στα όριά του. Η κατάρρευσή του ήταν
προδιαγεγραμμένη. Ούτε βέβαια χρειαζόταν η πανδημία για να αποκαλυφθεί ο
άθλιος ρόλος του ιδιωτικού τομέα της Υγείας, που «τάισαν» με ζεστό χρήμα
και προνόμια όλες οι κυβερνήσεις. Σε τελική ανάλυση, εκεί συναντιούνται
η ΝΔ, ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΙΝΑΛ και όλα τα άλλα αστικά κόμματα

Οι εξελίξεις το φωνάζουν: Ο αγώνας για τη ζωή και την υγεία του λαού
απαιτεί σύγκρουση με την κυβέρνηση, το κεφάλαιο, τα κόμματά του, που στο
«ζύγι» τους βγαίνει μόνιμα χαμένος ο λαός. Γιατί και σε αυτό το «μέτωπο»
οι εξελίξεις το «φωνάζουν»: Ο «ιός» είναι ο καπιταλισμός και η
«γιατρειά» η πάλη για να απαλλαγεί ο λαός από την εξουσία και την
οικονομία του κεφαλαίου!