Οστά που ανήκουν σε γυναίκα εντοπίστηκαν κάτω από μαρμάρινο δάπεδο ενός βυζαντινού ναού στο Άγιο Όρος.

Η ανθρωπολόγος Λόρα Ουίν Αντίκα που εξέτασε τα ευρήματα είπε στην εφημερίδα «Καθημερινή» ότι κάποια οστά ήταν τόσο μικρά και ντελικάτα που σίγουρα δεν ανήκαν σε ανδρικό σώμα.

«Ανάμεσά τους ένας πήχυς, ένα οστό κνήμης και ένα ιερό οστό, που διαφέραν στη μορφολογία τους. Κάποια ανήκαν σαφώς σε άνδρες. Όμως τα τρία αυτά οστά είχαν μεγέθη που ταίριαζαν αποκλειστικά σε γυναίκα. Ήταν εμφανώς διαφορετικά σε μέγεθος», εξηγεί η ερευνήτρια.

Όπως εκτίμησε η ίδια, τα οστά μεταφέρθηκαν στον τόπο που ενταφιάστηκαν με πολύ μεγάλη φροντίδα. Ακόμα όμως δεν είναι γνωστή η προέλευσή τους και η Ιερά Μονή Παντοκράτορος ζήτησε την χρονολόγηση των ευρημάτων με τη μέθοδο του ραδιενεργού άνθρακα.

Τα οστά εντοπίστηκαν κατά την ανακαίνιση του ναού και αν επαληθευτεί πως τα οστά ανήκουν σε γυναίκα, θα είναι η πρώτη φορά που μια γυναίκα ενταφιάστηκε στο Άγιον Όρος.

Όπως έχει γίνει γνωστό, κάποιες φορές, κατά τις επιθέσεις πειρατών ή άλλων εισβολέων, οι μοναχοί του Αγίου Όρους άνοιγαν τις θύρες των ναών σε γυναίκες, αλλά αυτό ήταν κάτι εξαιρετικά σπάνιο.

Υπάρχει μάλιστα ένας θρύλος για κάποιον βασιλιά της Σερβίας, ο οποίος φέρεται να έφερε τη γυναίκα του στο Άγιον Όρος. Σύμφωνα με τον θρύλο όμως τη γυναίκα την κουβαλούσαν διαρκώς και δεν της επετράπη να πατήσει τα πόδια της στο αθωνικό έδαφος.

Όπως επισημαίνει η Λόρα Ουίν Αντίκα, τουλάχιστον επτά άτομα είχαν ταφεί στο σημείο. Δεν βρέθηκαν κρανία, αλλά επτά σιαγόνες.

«Αυτές οι ταφές, μετά τη μεταφορά των οστών από άλλο σημείο, είναι δύσκολες να αποκρυπτογραφηθούν γιατί πολλές πληροφορίες έχουν χαθεί. Είναι, όμως, βέβαιο ότι αυτοί οι άνθρωποι ήταν σημαντικοί για να ενταφιαστούν κάτω από τα δάπεδα του ναού».

Κανείς δε γνωρίζει ακόμα πού ήταν οι αρχικοί τάφοι, αλλά η μεταφορά έγινε με μεγάλη προσοχή, καθώς είχαν μεταφερθεί ακόμα και πολύ μικρά οστά, που θα μπορούσαν να έχουν χαθεί.

Τα οστά μεταφέρθηκαν στο ερευνητικό κέντρου του «Δημόκριτου» και θα παραμείνουν εκεί μέχρι τη χρονολόγησή τους, μια διαδικασία που θα χρειαστεί περίπου τρεις μήνες, χωρίς να αποκλείεται ότι θα πραγματοποιηθούν και εξετάσεις DNA για να επιβεβαιωθεί ότι μεταξύ των ενταφιασμένων βρίσκεται και μία γυναίκα.