Πρόσφατη πανεπιστημιακή μελέτη του 1996 αναφέρει ότι το κτίσμα χτίστηκε το έτος 1640, ενώ στο ίδιο κτίσμα γραφή αναφέρει ότι κτίσθηκε το 1740.

Ό,τι και να πω, είναι λίγο… και με ξεπερνάει. Όχι εμένα, αλλά και όλους όσοι υπέγραψαν την «καταραμένη» κατά τη γνώμη μου «Συνθήκη των Πρεσπών» και όλους όσοι δεν αντιλαμβάνονται τις συνέπειες της «Συνθήκης» αυτής.

Ακόμη, σε ένα άλλο γλυπτό – σύνθεση του Θ. Σακελλαρίου αναφέρεται ότι το πιο πάνω κτίσμα είδε και έζησε όλη την ιστορία της νεότερης Ελλάδας. Εγώ αντί για μνημόσυνο και προκειμένου η ιστορική λήθη να μην «καταπιεί» τα πάντα… έχω αρχίσει την σχετική έρευνα, την οποία δημοσιεύω σε αποσπάσματα.

Έτσι λοιπόν ξαναδημοσιεύω, και στη θέση μνημόσυνου, μία συνέντευξη που πήρε ο πολιτικός μηχανικός Τάσος Παπαγεωργίου, από τον Γιάννη Τριανταφύλλου, οι οποίοι σήμερα δεν ζουν, όμως και τα γραπτά και τα κείμενα μένουν… και δεν μπορούν να ξεπεραστούν από καμία συνθήκη και από καμία νεοτέρα ιστορική «πλαστογραφία». Το πιο πάνω λοιπόν κτίσμα μαζί με τη διπλανή ιδιοκτησία του Φέρλια, που σήμερα είναι φούρνος, αποτελούσαν το Στρατηγείο των Τούρκων στην Επανάσταση του Ολύμπου το 1878, και δυστυχώς είναι τα μόνα που διασώθηκαν από εκείνη την εποχή. Σήμερα ανήκει στην Ιωάννα Ν. Παπανικολάου 

Ι.Π.