Γράφει η Ιζαμπέλ Δέδε

Πόσο αδιάφορος μπορεί να είναι κάποιος ;

Εδώ και πολλά χρόνια ξεχωρίζω τα ανακυκλώσιμα αντικείμενα. Πριν ακόμη τοποθετηθούν κάδοι στους τότε δήμους της Βόρειας Πιερίας, θυμάμαι πως τα πήγαινα στην Βέροια μια φορά την εβδομάδα.

Με τα χρόνια εξελίχθηκαν τα πράγματα και πλέον υπάρχουν κάδοι για ανακύκλωση, άλλοι κάδοι για τα ρούχα και άλλοι για τα γυάλινα δοχεία …

Θα περίμενε κανείς να λειτουργήσει άψογα όλο το σύστημα αυτό … Αλλά δεν είναι έτσι δυστυχώς !

Μήνες πριν ζητήσαμε έναν ακόμη κάδο ανακύκλωσης για την παραλία Μακυργιάλου αλλά δεν είδαμε καμία ανταπόκριση …

Όσον αφορά τα γυάλινα δοχεία, φαίνεται πως η εταιρία είναι εταιρία φάντασμα : οι κάδοι γέμισαν εδώ και 15 μέρες και κανείς δεν δίνει σημασία ! Ακόμη και το αναγραμμένο τηλέφωνο δεν αντιστοιχεί σε συνδρομητή μας λέει η εταιρία τηλεπικοινωνίας…

Τι να κάνουμε ; Να πάμε την ανακύκλωση σε κάδους άλλης γειτονιάς ; Αν μας δουν θα μας κράξουν ! Έπειτα είναι σαν να γυρίσω τον χρόνο 20 χρόνια πίσω !

Να κουβαλήσω τα μπουκάλια του μαγαζιού και αυτά σε άλλη γειτονιά ; Ντροπή δεν είναι να υπάρχει δίπλα μας έναν κάδο αλλά να είναι γεμάτο επί εβδομάδες και να ψάχνουμε άλλο σε άλλη γειτονιά ; ( για την ώρα τα κρατάμε σε δικό μας κάδο περιμένοντας πότε θα αξιωθεί η εταιρία να έρθει και να τα μαζέψει όλα )

Και κάποια στιγμή τσατίζεσαι : αν οι μεν αδιαφορούν και δεν σε φέρνουν κάδο ανακύκλωσης και οι δε αδιαφορούν και ξεχνούν να αδειάσουν το κάδο με τα γυάλινα εσύ γιατί να τρέξεις για να βρεις αλλού κάδους νυχτιάτικα σε όλες τις γειτονιές του χωριού ;

Όχι ότι δεν μπορείς .. Απλά αισθάνεσαι πολύ βλάκας να το πω κομψά !!