Παρουσίαση θέματος,Φωτογραφικό υλικό:Ανδρέας Κατσιάπης – Γαλανός *
Ένα πραγματικά υπέροχο βιβλίο, ένα εξαιρετικό μυθιστόρημα βγαλμένο από τη ζωή, ένας ύμνος για το τι μπορεί να κατορθώσει η Αγάπη στις πιο δύσκολες συνθήκες, ακόμη και στις μέρες μας, παρουσιάστηκε στο Πολιτιστικό Κέντρο Μεθώνης, το πρωί τής Κυριακής 10 Νοεμβρίου 2019. Με τον τίτλο «Οι μέρες τής πεταλούδας», το βιβλίο τής Έλενας Πιπερίδου ξάφνιασε θετικά το κοινό τής Βόρειας Πιερίας που χειροκρότησε την εξαιρετική συγγραφέα από την Κατερίνη. 

Ένας ύμνος στην αληθινή αγάπη.
 «Οι μέρες τής πεταλούδας», είναι ένα βιβλίο γεμάτο συναισθήματα αληθινής αγάπης, ένα βιβλίο με πρωταγωνιστικά πρόσωπα μια κυρία και ένα παιδί με σύνδρομο down.Ο τίτλος αυτού του βιβλίου, όπως εξήγησε η ίδια η συγγραφέας στην παρουσίαση του βιβλίου της, είναι καθαρά εμπνευσμένος από ένα γεγονός: «Δεν ξέρω αν είχατε προσέξει ένα φαινόμενο πριν από τα τέσσερα πέντε χρόνια εδώ στην Κατερίνη, όπου είχε γεμίσει ο τόπος από πεταλούδες.Δεν ξέραμε για ποιον λόγο είχαν μαζευτεί τόσες πεταλούδες. Ήταν ακριβώς εκείνες οι μέρες που είχα ξεκινήσει το βιβλίο. Και μου ταίριαξε πολύ ο τίτλος, διότι η πεταλούδα είναι και το παγκόσμιο σύμβολο για το σύνδρομο down!», ανέφερε η συγγραφέας.Πριν από την ομιλία της, για το βιβλίο αυτό καθώς και για τη συγγραφέα αναφέρθηκε η Γιάννα Κωνσταντινίδου, γνωστή ραδιοφωνική παραγωγός, η οποία, μεταξύ των άλλων που είπε, τόνισε: «Διαβάζοντας το βιβλίο ‘Οι μέρες τής πεταλούδας’, θυμήθηκα τους ‘Ελεύθερους πολιορκημένους’ και τα λόγια του εθνικού μας ποιητή να μας προτρέπει γράφοντας: ‘Αγάπα για να ζήσεις, ζήσε για να αγαπάς’. Αυτό που είπε ο εθνικός μας ποιητής ακούγεται ουτοπικό σήμερα και λίγο ρομαντικό. Ίσως.Επιβεβαιώνεται όμως ο Απόστολος των Εθνών, Παύλος, όταν πριν από 2.000 χρόνια έγραψε προς τους Κορινθίους και έμεινε γνωστός ως ο ύμνος τής Αγάπης: ‘Εάν μπορώ να λαλώ όλες τις γλώσσες των ανθρώπων, ακόμη και των Αγγέλων, αλλά δεν έχω αγάπη για τους άλλους, οι λόγοι μου ακούγονται σαν ήχος χάλκινης καμπάνας ή σαν κυμβάλου αλαλαγμός’. Όταν δεν αγαπάμε, κύμβαλα αλαλάζοντα είμαστε που διαλαλούμε την ασήμαντη προσωπικότητά μας», σημείωσε η Γιάννα Κωνσταντινίδου

Μια δυνατή σχέση μέσα από την οποία ο ένας γίνεται ο ήρωας του άλλου.
Η Έλενα Πιπερίδου αναφερόμενη στην υπόθεση του βιβλίου είπε μεταξύ άλλων: «Πρόκειται για μια οικογένεια -που έχουν και μια κόρη- όπου δεν έχει καμία επαφή ο ένας με τον άλλον, είναι όλοι εγωκεντρικοί και καθένας είναι στο καβούκι του. Και κάποια στιγμή, η γυναίκα, η μητέρα τής οικογένειας, αποφασίζει να κάνει αυτά που δεν έχει ποτέ καταφέρει να κάνει στη ζωή της, να πραγματοποιήσει τους στόχους της.Στην πορεία της συναντά έναν άνθρωπο με σύνδρομο down. Αναπτύσσουν μια πολύ δυνατή σχέση, όχι ερωτική, αλλά μια σχέση αγάπης, μια φιλία που μάλλον θα κρατούσε στην αιωνιότητα. Και μαθαίνουν «πράγματα» ο ένας στον άλλον, ο ένας γίνεται ο ήρωας του άλλου.Η Κατερίνα, η ηρωίδα μας, μαθαίνει στον Παναγιώτη να γράφει, να διαβάζει, να χορεύει, στοιχεία τα οποία δεν τα είχε ζήσει ποτέ ο Παναγιώτης, δεν ήξερε να κάνει αυτά τα «πράγματα». Και ο Παναγιώτης μαθαίνει στην Κατερίνα το πώς είναι να γελάς, να χαίρεσαι, να μυρίζεις ένα λουλούδι, να χορέψεις (ελεύθερα και με τον δικό σου τρόπο), να κάνεις μία βόλτα, να κολυμπήσεις. Οπότε, ο ένας προσφέρει στον άλλον ό,τι δεν είχανε ποτέ τους.Η φίλη τής Έλενας Πιπερίδου, η Σόνια Γκάσα, διαβάζοντας ένα απόσπασμα από το βιβλίο τής συγγραφέως, έδωσε μια γεύση απ’ αυτή την Αγάπη μεταξύ τής Κατερίνας και του Παναγιώτη, στο κοινό που παρακολουθούσε την εκδήλωση:«Ο Παναγιώτης κοίταξε γύρω του. Δεν έβλεπε πια καμία πεταλούδα. Αυτό τον στεναχώρησε και του έφερε περισσότερη ανησυχία.Παναγιώτης: Να χορέψουμε λίγο;Η Κατερίνα σκέφτηκε: Αν ήταν προσεκτικοί, δεν θα έκαναν πολύ θόρυβο, ίσως και να μην πείραζε πολύ. Είχαν περάσει πάρα πολλή ώρα καθισμένοι εκεί κατάχαμα χωρίς να κάνουν τίποτα.Σηκώθηκαν και στάθηκαν αντικρυστά με τα χέρια ενωμένα. Ο χώρος τούς έφτανε ίσα για να κάνει η Κατερίνα μία στροφή, αλλά αυτό ήταν κάτι που έκανε τον Παναγιώτη να χαμογελάσει»! 

Όταν μια αληθινή σχέση παρεξηγείται…
Όπως, όμως, είπε κατά την παρουσίαση του βιβλίου της η Έλενα Πιπερίδου, «αυτή η σχέση τους (της Κατερίνας και του Παναγιώτη) γίνεται πάρα πολύ δυνατή αλλά δυστυχώς δέχονται την επίθεση όλου του περίγυρού τους. Και από τις δύο πλευρές. Δέχονται την επίθεση και όλου του κοινωνικού περίγυρου. Στο τέλος όμως καταφέρνουν κι οι δυο τους να αποδείξουν ότι σημασία έχει, όπως είπε και η Γιάννα Κωνσταντινίδου, σημασία έχει η Αγάπη. Όταν κάνουμε «πράγματα» με αγάπη, όλα μπορούν ν’ αλλάξουν.Είναι σημαντικό να είμαστε κοινωνικοί, να είμαστε σωστοί στις υποχρεώσεις μας, να λειτουργούμε με σεβασμό, με καλοσύνη, να προσέχουμε την οικογένειά μας. Είναι πολύ σημαντικά αυτά τα «πράγματα». Αλλά αν όλα αυτά δεν γίνονται από Αγάπη, αν όλα αυτά δεν πηγάζουν από την Αγάπη, τίποτε δεν πρόκειται να γίνει σωστά.Η Αγάπη είναι, για εμένα, ένα όπλο που με τη σωστή του χρήση μπορεί να μεταβάλλει όλα τα δεδομένα μας. Μπορεί να αντιστρέψει τα πάντα»

Το βιβλίο που ψυχαγωγεί αλλά και που σε μαθαίνει να αλλάζεις, να προβληματίζεσαι.
Μιλώντας για τη συγγραφή, για την παρουσίαση του βιβλίου της αλλά και γενικότερα για την προσφορά των ποιοτικών βιβλίων στο αναγνωστικό κοινό, η Έλενα Πιπερίδου επισήμανε:«Μπαίνω σε μια διαδικασία όπου αρχίζω και νιώθω ότι είναι σημαντικό αυτό που γίνεται. Δεν είναι το βιβλίο μόνο. Μαθαίνουμε «πράγματα» που δεν τα γνωρίζαμε. Αλλάζουμε τον τρόπο σκέψης μας, προβληματιζόμαστε.Ένα βιβλίο σίγουρα ψυχαγωγεί αλλά σίγουρα σε κάνει να μαθαίνεις και «πράγματα». Σε κάνει να νιώθεις «πράγματα» διαφορετικά, σε κάνει να σκέφτεσαι διαφορετικά. Οπότε, με συγκινεί το γεγονός ότι έρχονται άνθρωποι για την παρουσίαση και θέλουν να μάθουν για το σύνδρομο down», σημείωσε χαρακτηριστικά.Αναφερόμενη δε στο σύνδρομο down αλλά και στις εκπληκτικές δυνατότητες που μπορούν να αναπτύξουν οι έχοντες και έχουσες το σύνδρομο αυτό, τόνισε: «Το σύνδρομο down δεν είναι μια ασθένεια, είναι απλά μια χρωμοσωματική διαταραχή, ένα παραπάνω χρωμόσωμα. Και δυστυχώς, στην Ελλάδα το αντιμετωπίζουμε σαν ασθένεια ή το αντιμετωπίζουμε απόμακρα και λέμε: «Το καημένο το παιδί…».Σας λέω λοιπόν ότι δεν είναι «το καημένο το παιδί»… είναι άνθρωποι που έχουν εξαιρετικές ικανότητες, βιώνουν πολύ έντονα τα συναισθήματα σε σχέση με τους υπόλοιπους ανθρώπους -τα βιώνουν σε δεκαπλάσιο βαθμό, αποδεδειγμένα- έχουν φυσικά τις παθογένειές τους, τείνουν να είναι υπέρβαροι, είναι κατατονικοί, πολλές φορές. Ωστόσο, παθογένειες μπορεί να έχει και ένας άνθρωπος που απλά είναι γριπωμένος. Οπότε αυτό δεν πρέπει να μας παραξενεύει.Οι έχοντες το σύνδρομο είναι άνθρωποι που μπορούν σταδιακά -με αργούς ρυθμούς αλλά σταδιακά- να ενσωματωθούν πλήρως σε μία κοινωνία. Καταφέρνουν τα πάντα! Υπάρχουν άνθρωποι με σύνδρομο down οι οποίοι είναι συγγραφείς όπως εγώ, υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι είναι χορογράφοι, κάνουν τις δικές τους χορογραφίες και χορεύουν, γενικά είναι άνθρωποι που μπορούν να κάνουν πολλά «πράγματα» όπως ο υπόλοιπος κόσμος». 

Ευχαριστίες.
Στη σύντομη ομιλία της η Έλενα Πιπερίδου ευχαρίστησε άνδρες, γυναίκες και παιδιά που είχαν έρθει στο Πολιτιστικό Κέντρο Μεθώνης για να παρακολουθήσουν την παρουσίαση του βιβλίου της. Μίλησε με τα καλύτερα λόγια για το συγκεκριμένο πολιτιστικό κέντρο, που πραγματικά είναι ένας ωραίος, ευχάριστος και άνετος χώρος για κάθε είδους εκδηλώσεις παιδείας και πολιτισμού.Ευχαρίστησε επίσης τη νέα Πρόεδρο του Συλλόγου Εθελοντισμού Μεθώνης «Η Κυψέλη», Θάλεια Λεωνίδου, καθώς και όλο το Δ.Σ. τού Συλλόγου για τη διοργάνωση και φιλοξενία τής εκδήλωσης. Μάλιστα, όπως έγινε γνωστό αργότερα, η παρουσίαση του βιβλίου τής Έλενας Πιπερίδου ήταν η πρώτη εκδήλωση που οργάνωσε και φιλοξένησε η νέα Διοίκηση του Συλλόγου Εθελοντισμού Μεθώνης.Επιπλέον, η συγγραφέας ευχαρίστησε τη Σόνια Γκάσα και τη Γιάννα Κωνσταντινίδου που συμμετείχαν μαζί της στην παρουσίαση του βιβλίου της, λέγοντας: «Να ευχαριστήσω τη Σόνια Γκάσα, η οποία είναι φίλη μου. Και είναι η φωνή μου! Η Σόνια σε όλες τις παρουσιάσεις έρχεται και διαβάζει. (Χειροκροτήματα). Είναι η δική μου φωνή! Και την ευχαριστώ θερμά, διότι ποτέ δεν έχει αρνηθεί την πρόσκλησή μου.Να ευχαριστήσω και τη Γιάννα Κωνσταντινίδου, δημοσιογράφο στην Κατερίνη, (χειροκροτήματα), η οποία είναι η λογική μου! Διότι εγώ είμαι άνθρωπος του συναισθήματος, είμαι αρκετά παρορμητική, αρκετά ευαίσθητη. Και η Γιάννα είναι αυτή που με προσγειώνει πάντα με τη λογική της. Είναι ένα πολύ λογικό ον και εξαιρετικός άνθρωπος και φίλη».Στο κλείσιμο της παρουσίασης, η συγγραφέας υπέγραψε βιβλία της κάνοντας, παράλληλα, και μια αφιέρωση σε κάθε μία και σε καθέναν ξεχωριστά.