Όπου και να πας, όποιον και να συναντήσεις, αυτό που εισπράττεις είναι απελπισία, απόγνωση, απογοήτευση κάτω από τη σκιά του φόβου του covid19.

***
Για τον κορονοιό ακούς να συζητάνε οι νεολαίοι στα στέκια και στα social,  οι μεγαλύτεροι στα καφέ και τα πηγαδάκια και οι συνταξιούχοι στα παγκάκια…

***
Και αν τη δεκαετία των μνημονίων την παλέψαμε «ηττημένοι» στο οικονομικό επίπεδο, τώρα παίζεται άμεσα η ίδια η ζωή αλλά και η επιβίωση.

***
Με ελάχιστες εξαιρέσεις, μοιάζουμε όλοι “σαν τον πνιγμένο που πιάνεται από τα μαλλιά του”. Δε μπορεί να περιγραφεί διαφορετικά η σημερινή κατάσταση.

***Οι ξενοδόχοι αντιμέτωποι με την καταστροφή, οι έμποροι τα ίδια, οι τουρίστες αντιμετωπίζονται σαν λεπροί αλλά το παραβλέπουμε αυτό με τη σκέψη ότι έχουν τα «δολάρια και τα ευρώ» στην τσέπη.
Φως πουθενά…

***
Οι ανακοινώσεις για τα κρούσματα προκαλούν αμηχανία που την κρύβουμε κάτω από τον καλοκαιρινό ήλιο και το αεράκι της θάλασσας και κάνουμε πως δεν είδαμε και δεν ξέρουμε τίποτα… Οι μάσκες δειλά –δειλά άρχισαν να κάνουν πάλι την εμφάνισή τους… Άλλοι τις φοράνε για να βοηθήσουν στη λύση του προβλήματος, άλλοι γιατί υπακούουν στις προληπτικές οδηγίες και υπάρχουν βέβαια κι εκείνοι που «πέρα βρέχει» δεν έχουν πεισθεί ακόμη ότι υπάρχει κορονοιός!

***
Τα καταστήματα άρχισαν να συμμορφώνονται μπροστά στην απειλή να κλείσουν από νέα έξαρση της πανδημίας ή λόγω επικείμενων προστίμων. Μάσκες, γάντια τηρούνται ευτχώς.

***
Η αγορά “κινείται” ελάχιστα, σέρνεται είναι η σωστή λέξη, καθώς μπροστά σε αυτό «που έρχεται» οι περισσότεροι κρατάνε «πισινή».

***
Έγινε η ζωή μας, δουλειά (για όσους έχουν) σπίτι και απομόνωση. Ότι και να μετράς, ότι και να υπολογίζεις, ότι και να προσπαθείς να σχεδιάζεις, δε βγαίνει. Μηδέν εις το πηλίκο.

***Και κοντά σε όλα αυτά, έχεις και την Τουρκία η οποία πλέον ας το βάλουμε καλά στο μυαλό μας, αυτοσυστήνεται στον πλανήτη ως ηγετική δύναμη, που κάνει σαν άλλη Αμερική, Ρωσία, ή Κίνα, αυτό που επιθυμεί, για την προστασία της αλλά και ως εγγυήτρια δύναμη της ελευθερίας και της δικαιοσύνης των –μουσουλμανικών – λαών!!! Κανείς δεν στέκεται μπροστά της ως αντίπαλο δέος. Ούτε Αμερική, ούτε Ρωσία αλλά -το χειρότερο- ούτε η Ε.Ε. !!!

***
Όσον αφορά την πολιτική, μετά τόσα βάσανα που περάσαμε και περνούμε, ανακαλύπτεις τελικά ότι δεν υπάρχει σωτηρία… 40 χρόνια όλα περιστρέφονται γύρω από σκάνδαλα και διαφθορά και μοιάζει ότι κανείς δεν στέκεται στο ύψος των περιστάσεων, ικανός να βάλει τάξη σε ένα κράτος, σε μια χώρα που κολυμπάει στα βαθιά χωρίς σανίδα σωτηρίας και τους καρχαρίες τριγύρω να οσφρίζονται «νόστιμο μεζέ».

ΓΙΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΕΔΩ…