Τις τελευταίες μέρες «ιδιαίτερα σοβαρά γεγονότα» λαμβάνουν χώρα στα ανατολικά σύνορα της πατρίδας μας. Προμελετημένο σχέδιο από την πλευρά των γειτόνων μας «εξ ανατολών» βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη, σπρώχνοντας οργανωμένα καραβάνια απελπισμένων ανθρώπων στα σύνορα μας, με σκοπό να πάνε στη γη «της επαγγελίας» που τη λένε Ευρώπη. 

Η πατρίδα μας βιώνει πρωτόγνωρες καταστάσεις, τόσο σε ένταση όσο και σε μαζικότητα !! ένα τέλεια οργανωμένο σχέδιο προπαγάνδας εκ μέρος ενός «απελπισμένου σουλτάνου». Μια Ευρώπη που δείχνει σαστισμένη μπροστά στον όγκο των γεγονότων και μία Ελλάδα που δείχνει αποφασισμένη να «σφραγίσει» τα σύνορά της.

Πόσοι χωράνε όμως σε μια χώρα που προσπαθεί να βγει από μία δεκαετή κρίση ;

Κανένας λένε οι μεν. 

Όλοι λένε οι δε. 

Κοινό τους έδαφος η μικροκομματική εκμετάλλευση – σε όλα τα πολιτικά επίπεδα – και η απώλεια της ανθρωπιάς και του μέτρου. Λες και χάθηκε μονομιάς η συμπόνια και ο σεβασμός ! 

Φαίνεται ότι μας είναι δύσκολο να συνεννοηθούμε, έστω και τώρα, αποτρέποντας οργανωμένα εκεί που χρειάζεται και διασώζοντας εκεί που πρέπει… και όχι με νοοτροπίες «να ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα».

Άμεσα – Γρήγορα – Αποφασιστικά – Οργανωμένα

Εκτός αν «τα λεφτά είναι πολλά» και οι οργανωμένες ομάδες, μεταξύ αυτών και κάποιες ΜΚΟ, ανεξέλεγκτα κάνουν ότι θέλουν χωρίς έλεγχο και ντροπή, διακινώντας ανθρώπινες ψυχές και χρήματα !

Που είναι οι Έλληνες «Πολιτικοί Άνδρες» που θα προτάξουν το εθνικό συμφέρον πάνω από όλα, χωρίς να ντρέπονται να κατηγορηθούν για ρατσισμό ;

Χωρίς προκατασκευασμένες «γραμμές» και εκβιαστικά διλήμματα.

Να ξέρουν ότι η μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία των Ελλήνων διασώζει τους πρόσφυγες που έχουν ανάγκη, γιατί ξέρουν και αυτοί από προσφυγιά, και ταυτόχρονα αμφισβητεί και αντιστέκεται στη «μεταναστευτική πολιτική εισβολή του σουλτάνου».

Έτσι πρέπει να λειτουργούμε, σαν ένα κράτος δικαίου, που στα χώματά του γεννήθηκε ο «Ξένιος Δίας» !

Βλέποντας το μέλλον με προοπτική και εμπιστοσύνη στις δράσεις μας και όχι γκρινιάζοντας.

Γιατί η πορεία ενός Έθνους δεν πρέπει να είναι αποτέλεσμα τύχης αλλά επιλογών !

                                                                                            Πέτρος Κιάφας