Ο Πόντος ως γεωγραφικός προσδιορισμός και οι λόγοι δημιουργίας αποικιών.
Η πρώτη μας αναφορά έρχεται από την μακρινή εποχή του Χαλκού, όταν οι πρώτοι Έλληνες θαλασσοπόροι, και συγκεκριμένα δίνεται έμφαση στην εκστρατεία των Αργοναυτών ταξίδεψαν στην φουρτουνιασμένη θάλασσα του Εύξεινου Πόντου αποσκοπώντας στην αναζήτηση χρυσού και άλλων μεταλλευμάτων. Εν συνεχεία το έτος 800π.Χ η μετατροπή των εμπορικών σταθμών σε οικιστικά κέντρα γίνεται πια φανερή από το γεγονός ότι η Μίλητος ιδρύει την Σινώπη και με την σειρά της η Σινώπη ιδρύει την Τραπεζούντα, Κρώμνα ,το Πτέριον.Ο Πόντος ήταν και μια γη επαγγελίας, αφού ήταν πλούσια σε νερό και καλλιέργειες, κάτι που θα βοηθούσε την εγκατάσταση και την διαβίωση των ανθρώπων. Ο πολιτισμός αρχίσει να αναπτύσσεται ραγδαία. 75 αποικίες τον 6ο αιώνα μαρτυρούν πια την δημιουργία οχι απλά πόλεων,αλλά πολιτιστικών κέντρων. Σινώπη, Αμισός, Τραπεζούντα, Μεσημβρία, Απολλωνία, Αγχίαλος. Και αν ακόμα κάποιοι αναρωτιούνται αν όντως ήταν Έλληνες οι πρώτοι κάτοικοι του Πόντου και το ερώτημα που γεννάται είναι  γιατί έπρεπε ο Περικλής να ιδρύσει στρατιωτικές αποικίες με 600 Αθηναίους κληρούχους;
 Μήπως γιατί η Κριμαία ήταν ο κύριος προμηθευτής σιταριού της Αθήνας;Στους αρχαίους συγγραφείς, Ησίοδο, Πίνδαρο και στους μεταγενέστερους, η λέξη “Πόντος”, όταν χρησιμοποιείται για να ονομάσει θαλάσσιο χώρο, ταυτίζεται με τον Εύξεινο Πόντο. Στους αττικούς ρήτορες η ονομασία “Πόντος” ορίζει την Ταυρική χερσόνησο (Κριμαία), ενώ αργότερα μετά τον Ηρόδοτο και, κυρίως, έπειτα από τον Ξενοφώντα (Κύρου Ανάβασις), οι γεωγράφοι και οι συγγραφείς “Πόντο” αποκαλούν τη νότια περιοχή του Εύξεινου Πόντου, που περιλαμβάνει τον παραλιακό χώρο ανάμεσα στον Άλυ ποταμό και την κολχίδα, ανατολικά της Τραπεζούντας, από την πόλη Διοσκουριάδα ως το δυτικό τμήμα της Σινώπης.