Είμαι νεφροπαθής από την Πιερία συγκεκριμένα απο Αιγίνιο και, όπως δεκάδες άλλοι συμπολίτες μου, εξαρτώμαι από την αιμοκάθαρση για να μπορώ να συνεχίσω να ζω.
Τους τελευταίους μήνες βιώνουμε μια πρωτοφανή κατάσταση που θέτει σε κίνδυνο την υγεία και την αξιοπρέπειά μας.
Η μονάδα αιμοκάθαρσης στην Κατερίνη, στην οποία εξυπηρετούνταν περίπου 90–96 χρόνιοι νεφροπαθείς, έκλεισε αιφνιδιαστικά. Το αποτέλεσμα είναι ασθενείς να αναγκάζονται να μετακινούνται σε άλλους νομούς για να κάνουν τη θεραπεία που κρατά τη ζωή τους.
Η αιμοκάθαρση είναι θεραπεία που πρέπει να γίνεται τρεις φορές την εβδομάδα. Δεν μπορεί να περιμένει, δεν μπορεί να αναβληθεί.
Σήμερα:
Ηλικιωμένοι ασθενείς ταξιδεύουν εξαντλημένοι με λεωφορεία ακόμη και μέχρι τη Λάρισα.
Άλλοι μετακινούνται σε νοσοκομεία άλλων πόλεων.
Προσωπικά, επειδή είμαι νεότερος και μπορώ να οδηγήσω, αναγκάζομαι να πηγαίνω στο νοσοκομείο της Βέροιας για αιμοκάθαρση.
Η ταλαιπωρία είναι τεράστια, ειδικά για ανθρώπους μεγάλης ηλικίας και με σοβαρά προβλήματα υγείας.
Το πιο τραγικό όμως είναι ότι η μονάδα δεν έκλεισε επειδή υπήρχε πρόβλημα στην ιατρική της λειτουργία η στις εγκαταστάσεις της καθώς ήταν μια απο της σύγχρονες μονάδες.
Η μονάδα λειτουργούσε από το 2018 με νόμιμη άδεια και επί οκτώ χρόνια λάμβανε κανονικά τις ετήσιες βεβαιώσεις καλής λειτουργίας, μετά από ελέγχους των αρμόδιων υπηρεσιών.
Ωστόσο, λόγω μιας νομικής ασάφειας σχετικά με τις χρήσεις γης και μετά από καταγγελία ανταγωνιστή, δημιουργήθηκε μια διοικητική και δικαστική εμπλοκή που οδήγησε στην ανάκληση της άδειας λειτουργίας.
Ακόμη πιο εξοργιστικό είναι ότι ο νόμος τροποποιήθηκε στη συνέχεια και συγκεκριμένα απο το 2022 και πλέον επιτρέπει ρητά τη λειτουργία τέτοιων μονάδων στα συγκεκριμένα οικόπεδα.
Παρόλα αυτά, η μονάδα έκλεισε στις 19 Ιανουαρίου, εγκλωβισμένη στον κυκεώνα της γραφειοκρατίας του δημοσίου και των διοικητικών χειρισμών.
Ακόμη και όταν το Υπουργείο Υγείας ζήτησε εγγράφως παράταση λειτουργίας για λόγους δημοσίου συμφέροντος, αυτό σύμφωνα με όσα έχουν δημοσιοποιηθεί, δεν έγινε αποδεκτό από τις τοπικές αρχές.
Το αποτέλεσμα;
96 ασθενείς χωρίς μονάδα αιμοκάθαρσης στον νομό τους
40 εργαζόμενοι σε καθεστώς αβεβαιότητας
Ασθενείς που εξαντλούνται σωματικά και ψυχικά σε συνεχείς μετακινήσεις
Ένας ολόκληρος νομός χωρίς επαρκή δυνατότητα αιμοκάθαρσης
Και όλα αυτά όχι επειδή υπήρχε πρόβλημα υγείας ή ασφάλειας στη μονάδα, αλλά επειδή χάθηκε μέσα σε γραφειοκρατικές διαδικασίες και διοικητικές αποφάσεις.
Η αιμοκάθαρση για εμάς δεν είναι πολυτέλεια.
Είναι ζήτημα ζωής και θανάτου.
Ρωτάμε τους αρμόδιους:
Ποιος θα αναλάβει την ευθύνη αν χαθεί μια ανθρώπινη ζωή από αυτή την ταλαιπωρία;
Πώς είναι δυνατόν ένας ολόκληρος νομός να μένει χωρίς επαρκή μονάδα αιμοκάθαρσης;
Οι περισσότεροι ασθενείς δεν θέλουν να πάνε στην άλλη την μονάδα γιατί υπάρχουν θέματα και παλιές καταγγελίες υγιεινής.
Γιατί δεν δόθηκε λύση όταν το ίδιο το Υπουργείο Υγείας ζήτησε παράταση λειτουργίας για λόγους δημοσίου συμφέροντος;
Ζητάμε άμεση παρέμβαση της Πολιτείας ώστε να δοθεί λύση στο πρόβλημα και να σταματήσει η απάνθρωπη ταλαιπωρία των νεφροπαθών της Πιερίας.
Δεν ζητάμε προνόμια.
Ζητάμε το αυτονόητο:
το δικαίωμα να μπορούμε να κάνουμε τη θεραπεία που μας κρατά στη ζωή, στον τόπο μας.
Οι νεφροπαθείς της Πιερίας εκπέμπουμε SOS.
Σχετικό link απο δημοσιοποίηση του θέματος: https://www.kapa-news.gr/2026/03/96.html?m=1&sfnsn=mo…