Του Δημήτρη Ζησιμόπουλου Αξιωματικού (Ε) Π.Ν. ε.α.

Μια βόλτα στον κεντρικό πεζόδρομο της Κατερίνης τις μέρες αυτές της πρόωρης βαρυχειμωνιάς αρκεί για να αποκαλύψει την αληθινή, σκληρή πραγματικότητα του τόπου μας.

Δεν χρειάζονται στατιστικές και οικονομικοί δείκτες. Αρκεί να κοιτάξεις τα πρόσωπα των ανθρώπων και την κίνηση της αγοράς.
Ηλικιωμένοι συμπολίτες μας, συνταξιούχοι που μόχθησαν μια ζωή, να περπατούν κρατώντας τσάντες από τα φαρμακεία ή με τα χαρτιά των ιατρικών εξετάσεων ανά χείρας.

Την ίδια στιγμή, τα εμπορικά καταστήματα παραμένουν απελπιστικά άδεια. Στον πεζόδρομο δεν βλέπεις πλέον τσάντες από μαγαζιά με ρούχα ή άλλα είδη που δεν είναι πρώτης ανάγκης.

Η αγορά έχει νεκρώσει, καθώς το διαθέσιμο εισόδημα έχει εκμηδενιστεί. Σε μια χώρα όπως η Ελλάδα, όπου η ανυπόφορη υγρασία και το τσουχτερό κρύο διαπερνούν τα κόκαλα –από τον δοκιμαζόμενο Βορρά μέχρι την ορεινή Αρκαδία και την Κρήτη– η θέρμανση δεν είναι είδος πολυτελείας ούτε «άνεση»· είναι ζήτημα υγείας, επιβίωσης και αξιοπρέπειας.

Και κάπου εδώ αναδεικνύεται το μεγάλο, διαχρονικό έγκλημα του κράτους απέναντι στη μεσαία τάξη, αλλά και η πλήρης εγκατάλειψη των πιο ευάλωτων, κοινωνικά, ομάδων.

Οι άνθρωποι της βιοπάλης, που πλήρωσαν και πληρώνουν μια ζωή τους φόρους τους, πετιούνται προκλητικά έξω από κάθε μέριμνα με βάση παράλογα εισοδηματικά κριτήρια.

Την ίδια στιγμή, οι πραγματικά ανίσχυροι συμπολίτες μας, οι χαμηλοσυνταξιούχοι και οι πολύτεκνες οικογένειες, καταδικάζονται σε έναν εφιαλτικό χειμώνα παγωνιάς.

Το πετρέλαιο θέρμανσης, το ηλεκτρικό ρεύμα και το υγραέριο έχουν μετατραπεί σε απλησίαστα αγαθά, αναγκάζοντας ολόκληρα νοικοκυριά να παγώνουν μέσα στα ίδια τους τα σπίτια.

Η καθημερινότητα των απομάχων της δουλειάς έχει μετατραπεί σε μια δραματική εξίσωση: η πενιχρή σύνταξη καταναλώνεται στα φαρμακεία για την αντιμετώπιση των προβλημάτων υγείας που επιτείνει η παγωνιά. Είναι ένας παραλογισμός.

Αν το κράτος μεριμνούσε εγκαίρως για τη θέρμανση των ευάλωτων, η κυβέρνηση θα γλίτωνε πολλαπλάσιους πόρους και δαπάνες από το σύστημα υγείας και τους γιατρούς, προστατεύοντας την ανθρώπινη ζωή πριν αυτή κινδυνεύσει.

Ως άνθρωπος που έμαθα να υπηρετώ την πατρίδα με αίσθημα ευθύνης, αρνούμαι να σιωπήσω μπροστά σε αυτή την αδικία που αντικρίζω καθημερινά και με θλίβει βαθιά.

Το κράτος οφείλει να μεριμνήσει τώρα με πράξεις. Χρειαζόμαστε άμεση διεύρυνση των κριτηρίων για το επίδομα θέρμανσης και γενναία, ρεαλιστικά μέτρα ελάφρυνσης: συγκεκριμένα, μια μεγάλη μείωση της φορολογίας των καυσίμων θέρμανσης, του ηλεκτρικού ρεύματος και του αερίου για τους τρεις δύσκολους μήνες του χειμώνα, με απόλυτη προτεραιότητα στις κοινωνικά ευαίσθητες ομάδες.

Η μεσαία τάξη και οι άνθρωποι του μόχθου είναι η πραγματική ραχοκοκαλιά της Ελλάδος και δεν θα επιτρέψουμε να λυγίσει.