Γράφει η Δέσποινα Καρτσιούνα – Παπαζαχαρία

Η Παναγιά η ΞΙΣΠΟΥΡΊΤΣΑ γιορτάζει στις 21 Νοέμβρη , στα Εισόδια της Θεοτόκου.

Ο Νοέμβρης είναι ο μήνας για τα γεννήματα και τη σπορά.

Φεύγει με το ξεπροβο’δισμα του Άγια Αντρέα.

Τ Άγια Αντρέα αντριωνει το κρύο και το χιόνι ασπρίζει τον Όλυμπο με τις ψηλές κορφές.Κατω, στα πόδια του μυθικού βουνού ,οι προετοιμασίες για τον χειμώνα καλά κρατούν.

Μαζεύουμε τα γεννήματα, και σπέρνουμε τα χωράφια, έλεγε ο γεωργός πατέρας μου, αυτό το μήνα !

Τα γεννήματα της γης, οι ελιές και τα καλαμπου’κια, τα μήλα απ’ τα περβόλια γέμιζαν τα χέρια και την ψυχή των ανθρώπων τον παλιό καιρό.

Είχαν το ψωμί  και το λάδι για τη φαμίλια τους, μεγάλη υπόθεση.

Από τη μέρα της Παναγιάς της ξεσπορι’τσας, 21 Νοεμβρίου, η σπορά ήταν στα τελειώματα.

Ως το τέλος του μήνα μαζεύονταν και τα καλαμπόκια.

Όλοι οι δρόμοι του χωριού ήταν γεμάτοι χρυσαφιες κούκλες, έτσι έλεγαν τις καλαμπουκες. Ολο το χωριό ήταν στο πόδι.”Ούλου του χουριό στου πανί.”

Έτρεχε για αβο’τιο, βοήθεια, για να μαζευτούν τα γεννήματα, καθώς ο μήνας έφερνε βροχές και νταρλα’πια, και χιονιές, πολλές φορές.

Νταρλα’πια, έλεγαν τα δυνατά ανεμοβροχα.

” Που.. που.. που.., έλεγε η θεια Κουνιω’, πλαλα’τι να αβουηθι’στι, θα μας του μασει η βρουχή του καλαμπούκι.

Όλοι βοηθούσαν στο χωριό. Και τί τραγούδια, στα νυχτερια, και τι κεράσματα, χαλβά με καλαμποκαλευρο, μπιλμπι’δια με σταφίδες και προσι’φιρα πολλά και το πισκοτολούκουμο γλυκό όπως οι θύμησες.

Τα τραγούδια και τα αστεία γέμιζαν τα σπίτια και τις αυλές.

Την ημέρα του Αγίου Ανδρέα, η μάνα έβραζε καλαμπόκι , το ανακάτευε με ζάχαρη, κανέλα και και καρύδια και κερνούσε όλη τη γειτονιά.

Ευχόμαστε όλοι καλό χειμώνα και έτσι γλυκά και ευωδιαστά αποχαιρετούσαμε το Νοέμβριο.

Όμορφα χρόνια, γεμάτα ανθρωπιά.

Μπιλμπι’δια, τα στραγάλια.

Προσι’φιρα, ο,τι προσφέρουν.

Στην πρώτη φωτογραφία , η εικόνα των Εισοδίων της Θεοτόκου, στολισμένη κάθε χρόνο , μας περιμένει να γιορτάσουμε μαζί στη λειτουργία του συλλόγου ΑΓΙΑ ΜΑΡΙΝΑ.

Στη δεύτερη φωτογραφία, καθαρίζουμε το καλαμπόκι, στο δρόμο, μπροστά στο σπίτι  μας.1970.

Το μικρά μου αγόρια μοιράζουν το γλυκό καλαμπόκι της γιαγιάς.1981.

Στήν τέταρτη φωτογραφία του 1960, καθάρισμα του καλαμποκιού στην αυλή του μπάρμπα Βαγγέλη του Γαβρή, πάνω απ’ τον Άη Δημήτρη.

Και το πισκοτολούκουμο κέρασμα που κάνει τις αναμνήσεις ακόμη πιο όμορφες.

Αναμνήσεις του Νοέμβρη. Λιτοχωρο.