ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ …..Ο Θ. ΑΓΓΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ
Θεσσαλονίκη Καβάλα μέσω των χωριών προς Ελευθερούπολη
Καταχνιά ,ομίχλη ,ψιλόβροχο ,Αγγελοπουλικό τοπίο ,;…
όχι πραγματικότητα σκληρή ..έφυγε τέτοιες μέρες ο στοχαστής .
Τα καφενεία κοντά στον δημόσιο δρόμο ,με μια λάμπα αναμμένη ,μια σόμπα με δυο γέροντες ,τα εργαλεία στην βροχή ,παλιά τρακτέρ στον φράκτη .Τι περιμένουν εδώ όλοι αυτοί ;
Ωχ πάλι …τι επιτρέψαμε να γίνει …φυγαν όλοι …ερημωση ,σιωπή και γενική αποσιώπηση .ποιος τολμά να μιλησει για την αλήθεια .
Τα χωριά ίδια ,ήμουν άτυχος που δεν πέρασε από το δρόμο κάποιος γάμος με άσπρα πουκάμισα ,ούτε ένα ακκορντεον δεν ακούστηκε ..
Που σε κρυμενος ρε .. ΚΟΥΛΑΞΙΔΗ με το μαυρόπληκρο ακκορντεον ;Όλη Ελλάδα ατέλειωτη παραγκα .
όχι εδώ πάνω δεν μπορώ να δοξάσω κανένα θάνατο του έρωτα ,δεν μπορώ να κραυγασω ,αδύνατο να θορυβήσω ….Είναι καλοί οι ανθρώποι κι ας είναι σιωπηλοί ,ξέρουν καλά ,μόνο η απόφαση κρεμασμένη στην μεσαντρα …αργότερα όταν έρθουν τα παιδιά .
Έχω σπίρτα ..βάλε τα τσιγάρα ,να πούμε δυο λεξεις για κεινον που αγάπησε και δεν έφυγε από τον τόπο του ,για κεινον που πολέμησε και βγήκε νικητής εδώ πάνω και έκανε πολλά παιδιά και οργώσανε και ανάβουν τόσα τζάκια κάθε πρωί …
Κατηφόρα της ΚΑΒΑΛΑΣ και να τα πλοία δεμένα μα να η θάλασσα ,πήγα να ξεχαστω αλλά μπά,αν δεν κερδίσεις από τα μάτια ,τι να πάρεις από τα φρύδια ;
Λέσχη αξιωματικών φρουράς ΚΑΒΑΛΑΣ .Φρουροί για τον κίνδυνο από βορραν;από Ανατολάς ;από εσωτερικούς εχθρούς ίσως όπως η ευκολία ,η αμνησία ,η κομπίνα ,ο Θαθάκης ο ψεύτης ….οι Ολγες
Να η θάλασσα ·····
είπε ,αφήστε με στην θάλασσα ,τέτοιες μέρες έφυγε .
Μόνο με έρωτα πολεμάς το θάνατο ..
Εσυ παλιά γειτονισσα ,καινούργια φιλενάδα ,μασε τα περιστέρια σου πουρχονται στην αυλή μου και χαλούν το ορίζειν μου και μου χαλούν το χώμα ….θάναι ο Αργύρης που τραγουδά το παλιό Λιτοχωρινό τραγούδι η η Χρυσάνθη η συμμαθήτρια στις ηχογραφήσεις στο επάνω Σχολείο ;
Μετά ηρθαν πολλά παιδιά ,έφεραν τα φωτεινά τους πρόσωπα οδοδείκτες ,κρατώ το φως ως ανάγκη μελλοντική ,όλοι πόλεμοι για το φως γίνονται ,το άλλο το ηλεκτρικό της ενέργειας το φως το βρώμιο ,όχι το δωρο της φυσης .
Δεν είναι να πεις και πολλά ….όλοι ξέρουν και έχουν αποδεικτικά βάιραλ και λαικ..
είναι καιρός να κάνεις ….εκανα ευχές ,κονισματα και τα έδειξα ,φύτεψα δέντρα να κρεμαστούν τάματα μυστικά και κάναμε χτες μεγάλες συζητήσεις για τις αυριανές μέρες με έντιμους ανθρώπους γυναίκες και άνδρες κραταιούς και ευγενικούς με τα μάτια καρφωμένα πάνω στο χρωμα και το νου στην θάλασσα …αναθαρεψα και είπα :
μόνο ο άνθρωπος στον ανθρωπο ,να μιλήσουμε πάλι ,ας πούμε διαφορετικά να μιλήσουμε πάλι με όποιον τρόπο ο καθένας ξέρει ,να βρεθούμε
Να γιατί τα καφενεία είναι ολοφώτιστο από τις ματιές των ανθρώπων .
Δεν κερνώ χιονια ,ούτε μεζέδες πικρούς στο τραπέζι της μνήμης ,τα λόγια μου ,είναι τα έργα μου .
Εδώ στην Καβάλα ευχές για το αισιον όλης της ανυπεράσπιστης ενδοχώρας της πατρίδας και στις φωτό, σημειωσεις από το βλέμμα του κυρ ΘΟΔΩΡΟΥ Αγγελόπουλου και έξω στην πόλη μια συννεφιασμένη Κυριακή ,φιλιά στην Ολγα που μας θυμίζει τι δουλια έχει ο τόπος μπροστά του για να ελπισει ..
Αστέρης Γκέκας
