Οι αποκαλύψεις για την υπόθεση της ΜΚΟ «Παιδική Χαρά» προκαλούν οργή και εύλογα ερωτήματα. Και τώρα έρχεται η δήλωση του υπουργού Προστασίας του Πολίτη, Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, από τη Θεσσαλονίκη, ότι κι άλλες Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις βρίσκονται στο μικροσκόπιο της Ελληνικής Αστυνομίας.
Τα στοιχεία που εξετάζουν οι αρχές προκαλούν πραγματικά σοκ. Σύμφωνα με όσα ανακοινώθηκαν, ερευνώνται 246.000 τραπεζικές κινήσεις από 29 λογαριασμούς του ζευγαριού που φέρεται να βρίσκεται στην ηγεσία της συγκεκριμένης οργάνωσης. Από το 2018, μέσω 92 εράνων, φέρεται να διακινήθηκαν συνολικά 5,8 εκατομμύρια ευρώ!
Μιλάμε για χρήματα που συγκεντρώθηκαν με την ευαισθησία και την ανθρωπιά απλών ανθρώπων. Ανθρώπων που άνοιξαν το πορτοφόλι τους, πολλές φορές στερούμενοι ακόμη και από τις δικές τους ανάγκες, πιστεύοντας ότι βοηθούν παιδιά με σοβαρά προβλήματα υγείας.
Και εδώ βρίσκεται η μεγαλύτερη πρόκληση. Όταν κάποιος εκμεταλλεύεται τον ανθρώπινο πόνο και την κοινωνική αλληλεγγύη για προσωπικό όφελος, δεν πλήττει μόνο τους ανθρώπους που στερήθηκαν τα χρήματά τους. Πλήττει την ίδια την εμπιστοσύνη της κοινωνίας στην προσφορά και την αλληλεγγύη.
Όμως, ας μην περιορίσουμε τους ελέγχους μόνο στις ΜΚΟ.
Η ευχή μας είναι να ανοίξουν όλοι οι φάκελοι. Να ελεγχθούν όλες οι οργανώσεις, τα σωματεία, οι φορείς, οι επιχορηγήσεις, οι χρηματοδοτήσεις και κάθε δραστηριότητα όπου διαχειρίζεται χρήμα, είτε προέρχεται από πολίτες είτε από δημόσιους πόρους.
Να γίνουν έλεγχοι παντού. Στον δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα. Σε κάθε χώρο όπου υπάρχουν χρήματα, ευθύνες και διαχείριση.
Κανείς δεν πρέπει να βρίσκεται υπεράνω του νόμου. Ούτε επειδή έχει μια θεσμική ιδιότητα, ούτε επειδή διαθέτει πολιτικές γνωριμίες, ούτε επειδή κρύβεται πίσω από έναν κοινωνικό ή φιλανθρωπικό σκοπό.
Φυσικά, δεν είναι όλες οι ΜΚΟ ίδιες. Υπάρχουν οργανώσεις που προσφέρουν πραγματικό και πολύτιμο έργο και δεν πρέπει να μπαίνουν όλες στο ίδιο τσουβάλι. Ακριβώς γι’ αυτό χρειάζεται διαφάνεια, ουσιαστική εποπτεία και αυστηρός έλεγχος.
Η κοινωνία δεν ζητά επικοινωνιακές δηλώσεις. Ζητά αποτελέσματα, διαφάνεια και δικαιοσύνη.
Μακάρι η συγκεκριμένη υπόθεση να αποτελέσει την αρχή μιας μεγάλης προσπάθειας ελέγχου σε κάθε χώρο όπου διαχειρίζεται χρήμα.
Και μια τελευταία επισήμανση: Οι έλεγχοι δεν πρέπει να γίνονται επιλεκτικά. Δεν πρέπει να σταματούν εκεί όπου αρχίζουν τα μεγάλα ονόματα, οι ισχυρές γνωριμίες και τα συμφέροντα.
Όποιος είναι καθαρός δεν έχει να φοβηθεί τίποτα. Όποιος παρανομεί, από όπου κι αν προέρχεται, πρέπει να λογοδοτήσει.
Αυτό είναι το αυτονόητο που απαιτεί η κοινωνία.
Τάσος Λαπάτσης