(Του Μάρκου Μπόλαρη)
Τι αγωνία !
Αγωνία για διάλογο …
Όταν ο διάλογος έγινε μπερντές
της αθλιότητας που λέγεται επικοινωνία !
Όταν ο διάλογος έγινε πρόσχημα
ενός διεφθαρμένου συστήματος που χειρίζεται
με καταφανή ανικανότητα ακόμη και
την προπαγάνδα !
Γιατί περί αυτού πρόκειται !
Η προπαγάνδα ενός καταρρέοντος
ανίκανου γιά το κοινό / δημόσιο συμφέρον,
βουλημικού όμως κι αδίστακτου
στην αρπαγή του δημοσίου χρήματος,
συστήματος μίζας, λαθρεμπορίου, υπεξαιρέσεων,
συστήματος εξαγοράς των μέσων μαζικής παραπληροφόρησης,
συστήματος παρακολούθησης των πάντων,
φίλων κι αντιπάλων, χάριν εκβιασμών,
ενός μονοπρόσωπου
αδίστακτου οικογενειοκρατικού συστήματος,
που τάχα νοιάζεται τώρα ,
ακούστε,
τώρα που οι υπόνομοι ξεχύθηκαν στα fora και
η μπόχα γέμισε την ατμόσφαιρα ,
εγχώρια κι ευρωπαϊκή,
τώρα, που η αγανάκτηση για την ανέχεια,
τώρα που η οργή γιά το αδιέξοδο
βγήκε στα μπλόκα
ακαθοδήγητη
από τους γνωστούς κομισάριους,
τώρα οι επί της γκαιμπελικής προπαγάνδας
τους βάζουν στο στόμα την λέξη
Διάλογος !
Δίαλογος ;
Γιά ποιό πράγμα ;