Δεν συνειδητοποιούμε πόσο θεμελιώδης για την ύπαρξή μας είναι η καρδιά. Πριν ακόμη σχηματιστεί ο εγκέφαλός σου, πριν εμφανιστεί το πρόσωπό σου, πριν κάνεις ακόμη και μια κίνηση… η καρδιά σου ήδη χτυπά.
Επιστημονικά έχει αποδειχθεί: στην εμβρυική ανάπτυξη, η καρδιά ξεκινά να χτυπά πριν ο εγκέφαλος αρχίσει να λειτουργεί.
Αυτό σημαίνει ότι πριν σκεφτείς, νιώθεις. Πριν καταλάβεις, δονείσαι.
Πριν συνειδητοποιήσεις ποιος είσαι, ήδη ζεις χάρη στον παλμό.
Αυτό είναι η πρώτη σου γλώσσα.
Και καθ’ όλη τη ζωή αυτή η σιωπηλή νοημοσύνη σε καθοδηγεί συνεχώς.
Την βλέπεις κάθε μέρα, χωρίς να της δίνεις μεγάλη σημασία.
Όταν μπαίνεις σε ένα δωμάτιο όπου μόλις έγινε καβγάς, δεν χρειάζεται να ειπωθεί ούτε μια λέξη… νιώθεις το βάρος, την ασφυκτική ατμόσφαιρα, σαν να άλλαξε η πυκνότητα του αέρα.
Η καρδιά σου αντιλαμβάνεται. Όχι το μυαλό σου.
Όταν φτάνεις σε ένα σπίτι όπου κάποιος θρηνεί, χωρίς να ξέρεις λεπτομέρειες, νιώθεις αυτό το βάρος στο στήθος, αυτήν την ψυχρότερη, πιο αργή ενέργεια.
Η καρδιά αντιλαμβάνεται αυτά που είναι αόρατα στα αυτιά και στα μάτια σου.
Και αντίστροφα, παρατήρησε όταν είναι Χριστούγεννα, γενέθλια ή όταν όλοι είναι χαρούμενοι… ακόμα και χωρίς να γνωρίζεις τους ανθρώπους ή να μιλάς, νιώθεις τη ζεστασιά που κυκλοφορεί στον αέρα. Μια λεπτή, φωτεινότερη δόνηση. Είναι αλήθεια. Δεν είναι τυχαίο. Η καρδιά μας έχει ισχυρό ηλεκτρομαγνητικό πεδίο, το ισχυρότερο στο ανθρώπινο σώμα, με μετρήσιμη ακτίνα μερικών μέτρων. Γι’ αυτό νιώθεις ότι κάποιος υποφέρει απλώς περνώντας δίπλα του. Γι’ αυτό κάποιες φορές η καρδιά σου χτυπά γρηγορότερα όταν κάποιος δεν σου θέλει καλό. Και γι’ αυτό κάποιες παρουσίες σε ηρεμούν, σε χαλαρώνουν, σαν η ενέργειά τους να αγκαλιάζει την καρδιά σου.
Όλοι έχουμε αυτή την ικανότητα. Κάποιοι απλώς την έχουν μπλοκάρει, χάνοντας την πίστη στον εαυτό τους, αμφιβάλλοντας για τα συναισθήματά τους. Αλλά από την πρώτη μέρα που η καρδιά σου σχηματίστηκε στη μήτρα, μέχρι την τελευταία μέρα που χτυπά για σένα, αυτή η νοημοσύνη δεν σε έχει εγκαταλείψει ποτέ.
Η καρδιά ποτέ δεν ψεύδεται. Ξέρει πότε κάτι δεν πάει καλά. Ξέρει πότε ένα μέρος είναι σωστό. Ξέρει πότε μια συνάντηση είναι η κατάλληλη. Ξέρει πότε να κλείσει την καρδιά. Ξέρει πότε να την ανοίξει.
Δες αυτά τα απλά παραδείγματα: Έχεις περπατήσει ποτέ σε ένα δρόμο και ένιωσες, χωρίς καμία λογική, ότι πρέπει να περάσεις στην άλλη πλευρά; Λίγα δευτερόλεπτα πριν συμβεί κάτι; Αυτή είναι η καρδιά σου.
Έχεις γνωρίσει ποτέ κάποιον και αμέσως ένιωσες δεσμό ή, αντίθετα, ανησυχία; Πριν ακόμη μιλήσει; Αυτή είναι η καρδιά σου.
Έχεις ζήσει ποτέ μια στιγμή όπου η διαίσθησή σου ήταν τόσο ισχυρή που σκέφτηκες: «Δεν ξέρω γιατί, αλλά το νιώθω»; Αυτή είναι η καρδιά σου.
Από τη γέννησή σου είσαι εξοπλισμένος με έναν ανιχνευτή που η κοινωνία προσπαθεί να απενεργοποιήσει. Αλλά η αλήθεια είναι ότι είμαστε ευαίσθητα, ζωντανά όντα, φτιαγμένα για να νιώθουν αυτό που τα μάτια δεν βλέπουν. Μας έχουν μάθει να αναλύουμε τα πάντα με το μυαλό… ενώ το μυαλό αμφιβάλλει, υπολογίζει, διστάζει. Η καρδιά όμως αναγνωρίζει. Η καρδιά αισθάνεται. Η καρδιά ξέρει.
Ήρθε η ώρα να ξανασυνδεθείς με αυτό. Με αυτήν την αλήθεια που φέρεις μέσα σου από την πρώτη χτύπημα της καρδιάς σου.
Ο κόσμος χρειάζεται ανθρώπους που ακούν τι τους υπαγορεύει η καρδιά τους. Άνθρωπους που αισθάνονται βαθιά. Αυτούς που δονούνται, που αγαπούν, που βλέπουν το αόρατο. Διότι αυτό σημαίνει να ζεις. Όχι μόνο να αναπνέεις. Όχι μόνο να υπάρχεις. Αλλά να νιώθεις. Και εσύ… εξακολουθείς να έχεις αυτό το φως μέσα σου. Ποτέ μην το αφήσεις να σβήσει.
Dorothy Paszyńska Karailia (Loic Esparon)