Η υπ’ αριθμ. 3346/2026 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, που εκδόθηκε σήμερα, ήρθε να τινάξει στον αέρα την αγωγή που είχε καταθέσει ο Ρουμάνος εγγυητής κατά τοπικού site της Πιερίας (odigos-pierias), κρίνοντας αναρμόδιο το δικαστήριο της Αθήνας.
Και κάπου εδώ αρχίζουν τα δύσκολα για όσους πίστεψαν ότι μπορούν να κάνουν επικοινωνιακά παιχνίδια με τη Δικαιοσύνη.
Γιατί μιλάμε για μια υπόθεση που αφορά αποκλειστικά την Κατερίνη.
Οι αποφάσεις πάρθηκαν στην Κατερίνη.
Τα δημοσιεύματα έγιναν στην Κατερίνη.
Οι δημότες που ίσως πληρώσουν το μάρμαρο είναι από την Κατερίνη.
Η πολιτική θύελλα ξέσπασε στην Κατερίνη.
Αλλά κάποιοι «φωστήρες» αποφάσισαν ότι η αγωγή έπρεπε να πάει… Αθήνα.
Πραγματικά τώρα;
Αυτό ήταν νομική στρατηγική ή οργανωμένη γκάφα;
Τον Ρουμάνο εγγυητή εκπροσώπησε ο δικηγόρος Αθηνών Νίκος Δεληγιάννης, ο οποίος φαίνεται πως θεώρησε εξαιρετική ιδέα να καταθέσει αγωγή σε δικαστήριο που τελικά δήλωσε αναρμόδιο. Και κάπως έτσι, αντί να πιεστεί ένα τοπικό μέσο ενημέρωσης, εκτέθηκαν όσοι έστησαν όλο αυτό το επικοινωνιακό και νομικό σόου.
Γιατί όταν κάνεις αγωγή σε λάθος πόλη για υπόθεση που αφορά αποκλειστικά άλλη πόλη, τότε δεν μιλάμε για «δυνατή νομική κίνηση». Μιλάμε για ένα επικό νομικό αυτογκόλ που ήδη συζητιέται παντού.
Και φυσικά, κανείς δεν πιστεύει ότι όλο αυτό έγινε τυχαία.
Πίσω από αυτή την απέλπιδα προσπάθεια πολλοί βλέπουν το γνωστό σύστημα της τότε διοίκησης Κουκοδήμου, το οποίο αντί να δίνει ξεκάθαρες απαντήσεις για το πώς και γιατί επιχειρήθηκε να φορτωθεί ο Δήμος με δάνειο 5 εκατομμυρίων ευρώ για λαμπτήρες παλαιού τύπου που βρίσκονται υπό κατάργηση, επέλεξε να κυνηγήσει δημοσιογράφους και τοπικά μέσα ενημέρωσης.
Μόνο που το σχέδιο δεν πήγε ακριβώς όπως το είχαν υπολογίσει οι «εγκέφαλοι» της υπόθεσης.
Γιατί όσο περνά ο καιρός, τόσο περισσότερα στοιχεία βγαίνουν στην επιφάνεια.
Στο Δημοτικό Συμβούλιο Κατερίνης έχουν ήδη ειπωθεί βαριά πράγματα. Η σημερινή διοίκηση άφησε σαφείς αιχμές για τη βιασύνη της προηγούμενης διοίκησης να προχωρήσει μια σύμβαση εκατομμυρίων ακόμη και αφού είχε χάσει τις εκλογές.
Και σαν να μην έφτανε αυτό, ο νομικός σύμβουλος του Δήμου αποκάλυψε ότι υπάρχουν στοιχεία στη σύμβαση που δεν συμβαδίζουν με χαρακτηριστικά των λαμπτήρων που προμηθεύει η εταιρεία.
Δηλαδή όσο ανοίγει ο φάκελος, τόσο περισσότερο μεγαλώνουν τα ερωτήματα γύρω από την υπόθεση.
Και αντί κάποιοι να βγουν δημόσια να εξηγήσουν τι ακριβώς συνέβη με τους περίφημους λαμπτήρες, αποφάσισαν να παίξουν το χαρτί των αγωγών.
Μόνο που τελικά αυτό που κατάφεραν ήταν να προσφέρουν στην τοπική κοινωνία μία από τις πιο αμήχανες νομικές γκάφες των τελευταίων ετών.
Γιατί χρειάζεται πραγματικά προσπάθεια για να πηγαίνεις να «φοβίσεις» ένα site και τελικά να σε στέλνει το ίδιο το δικαστήριο πίσω από εκεί που ξεκίνησες.
Κάποιοι στην Κατερίνη ήδη μιλούν για τους «Μαλ@@@ της υπόθεσης των λαμπτήρων», βλέποντας πώς εξελίχθηκε όλο αυτό το νομικό φιάσκο. Και ειλικρινά, μετά την απόφαση 3346/2026, δύσκολα μπορεί κανείς να τους κατηγορήσει για υπερβολή.
Και μέσα σε όλο αυτό το φιάσκο, αξίζουν πραγματικά πολλά συγχαρητήρια στη δικηγόρο μου, Σπυριδούλα Παπανικολάου, η οποία με σοβαρότητα, ψυχραιμία, καθαρή νομική επιχειρηματολογία και πραγματική γνώση χειρίστηκε μια υπόθεση που άλλοι προσπάθησαν να μετατρέψουν σε φτηνό επικοινωνιακό σόου.
Τελικά όμως τα δικαστήρια λειτουργούν με νόμους και όχι με πολιτικές πλάτες, δημόσιες σχέσεις και παρασκηνιακά παιχνίδια.
Και αυτό σήμερα κάποιοι το κατάλαβαν με τρόπο που στην Κατερίνη θα συζητιέται για πολύ καιρό.