Στις 15 Αυγούστου 2026 στην Κατερινόσκαλα μία κοπέλα περίμενε το δρομολόγιο του αστικού ΚΤΕΛ στις 4 το απόγευμα για την Κατερίνη. Το λεωφορείο δε φάνηκε ποτέ στις 4 μ.μ. Η κοπέλα, πιο πριν, προσπάθησε να αγοράσει εισιτήριο από το αυτόματο μηχάνημα έκδοσης που υπήρχε στη στάση. Έβαλε 2 ευρω αλλα δεν φάνηκαν, ούτε εισιτήριο, ούτε ρέστα. Έβαλε ξανά, αλλα το αποτέλεσμα ήταν το ίδιο.

Τελικά στις 4.30 το απόγευμα ήρθε το επόμενο δρομολόγιο. Όμως η περιπέτειά της δεν σταμάτησε εδώ. Αναγκάστηκε να αγοράσει εισιτήριο από τον οδηγό, όχι στην κανονική τιμή αλλά σε αυξημένη. Αυτό το εισιτήριο της κόστισε τελικά 5.5 ευρώ αντί για 1.30.

Δεκαπέντε μέρες αργότερα βρέθηκα στην Παραλία. Προσπάθησα να βγάλω εισητήριο για τη συνοικία του Σταθμού. Αυτή τη φορά το αυτόματο μηχάνημα έκδοσης εισιτηρίων δεν κράτησε τα χρήματα , μου τα επέστρεψε αλλά το εισιτήριο δεν φάνηκε ποτέ. Αποτέλεσμα; Αναγκάστηκα να αγοράσω από τον οδηγό πληρώνοντας 1,5€ , αντι για 1.30.

Στο ίδιο δρομολόγιο 10 περίπου τουρίστες αναγκάστηκαν να αγοράσουν από τον οδηγό το ακριβότερο εισιτήριο αδειάζοντας την τσέπη τους και ενισχύοντας το ταμείο του ΚΤΕΛ .

Γ. Πολλές φορές το αυτόματο μηχάνημα έκδοσης εισιτηρίων δεν λειτουργεί και σε άλλες στάσεις, αναγκάζοντάς μας να αγοράζουμε ακριβότερο εισιτήριο.

Ερωτήματα

— ώς πότε το αστικό ΚΤΕΛ θα μας «τιμωρεί» για ευθύνες που έχει το ίδιο;

— γιατί πρέπει να πληρώνουμε ακριβότερα τις όποιες υπηρεσίες μας παρέχει λόγω της αδιαφορίας και ανευθυνότητάς του;

— δεν υπάρχει κανένας ελεγκτικός μηχανισμός για την προστασία του επιβατών , που κατά κύριο λόγο ανήκουν στα λαϊκά στρώματα;

Νίκος Σαλπιστής