Σήμερα, στη Νέα Έφεσο Πιερίας, συγγενείς και φίλοι αποχαιρέτησαν τον Αντισμήναρχο Χρήστο Αναστασιάδη, σε μια στιγμή βαθιάς θλίψης.

Η δημοσιογραφική κάλυψη ενός τέτοιου γεγονότος είναι κατανοητή. Μια διακριτική φωτογραφία από απόσταση, συνοδευόμενη από λίγα λόγια συμπαράστασης προς την οικογένεια και τους φίλους του εκλιπόντος, είναι κάτι που μπορεί να γίνει με σεβασμό.

Όταν, όμως, μια κηδεία μετατρέπεται σε φωτορεπορτάζ με συνεχή εικόνες και βίντεο, με σκοπό την αναπαραγωγή από άλλα μέσα και την αύξηση της επισκεψιμότητας, τότε γεννιούνται σοβαρά ερωτήματα για τα όρια της δημοσιογραφικής δεοντολογίας.

Ο πόνος των ανθρώπων δεν μπορεί να γίνεται εργαλείο για περισσότερα κλικ.

Υπάρχουν στιγμές που απαιτούν διακριτικότητα και σεβασμό. Η κηδεία είναι μία από αυτές. Η ενημέρωση δεν σημαίνει ότι πρέπει να καταγράφονται τα πάντα, ούτε ότι κάθε γεγονός προσφέρεται για προβολή.

Υπάρχουν στιγμές που η σιωπή είναι πιο δημοσιογραφική από χίλιες φωτογραφίες.

Όσοι βρέθηκαν σήμερα στη Νέα Έφεσο για να καλύψουν την κηδεία του Χρήστου Αναστασιάδη, ας αναρωτηθούν τι πραγματικά προσφέρουν στην ενημέρωση με κάθε εικόνα που καταγράφουν. Η δημοσιογραφία δεν κρίνεται μόνο από τα κλικ και τις προβολές, αλλά και από τον σεβασμό που δείχνει στους ανθρώπους.

Γιατί η αξιοπιστία ενός μέσου δεν μετριέται μόνο με αριθμούς. Μετριέται και με τις αξίες που υπηρετεί.

Κηδεία δεν είναι θέαμα. Ο σεβασμός στον νεκρό και στους συγγενείς του πρέπει να προηγείται της επισκεψιμότητας.

Εικονογράφηση με τεχνητή νοημοσύνη (AI) – Η εικόνα είναι συμβολική και δεν αποτελεί πραγματικό φωτογραφικό υλικό από την κηδεία.