Τάσος Λαπάτσης | Άρθρο γνώμης
Αχ, τα καλά μας τα παιδιά! Τι να πει κανείς; Άγγελοι με τα όλα τους! Μόνο το φωτοστέφανο έλειπε από τα κεφάλια τους για να ολοκληρωθεί η εικόνα!
Τώρα, όμως, που κάποιοι πήραν τον δρόμο για τη στενή, ίσως αρχίσει ένα άλλο κεφάλαιο της υπόθεσης. Γιατί μέσα στη φυλακή τα πράγματα είναι διαφορετικά. Όταν αρχίζουν να βαραίνουν οι κατηγορίες και να συνειδητοποιεί κανείς τι πραγματικά διακυβεύεται, δεν αποκλείεται κάποιοι να αρχίσουν να μιλούν. Και τότε ίσως ακουστούν πολλά περισσότερα από όσα γνωρίζουμε μέχρι σήμερα.
Προσωπικά, φοβάμαι ότι αυτή η ιστορία μπορεί να μην περιοριστεί μόνο στα τελευταία δύο χρόνια. Αν η έρευνα προχωρήσει σε βάθος, ενδέχεται να γυρίσει αρκετά χρόνια πίσω, ακόμη και πέντε ή έξι χρόνια. Και τότε το ενδιαφέρον μπορεί να γίνει πολύ μεγαλύτερο και οι εκπλήξεις πολύ περισσότερες.
Τρεις από τους έντεκα συλληφθέντες για την υπόθεση της Πολεοδομίας Κατερίνης κρίθηκαν προσωρινά κρατούμενοι μετά τις απολογίες τους. Ανάμεσά τους ο διευθυντής της υπηρεσίας, ο προϊστάμενος και μία υπάλληλος.
Και τι ακούσαμε στις απολογίες; Ο διευθυντής μίλησε για ιδιωτικές στατικές μελέτες. Ο προϊστάμενος για ιδιωτικές δουλειές της κόρης του και επισκέψεις στον καρδιολόγο. Η υπάλληλος για ιδιωτικό έργο που, όπως υποστήριξε, δεν επηρέασε τα υπηρεσιακά της καθήκοντα.
Τελικά, στην Πολεοδομία μάλλον είχαν όλοι και μια δεύτερη δουλειά! Άλλος έκανε μελέτες, άλλος επισκεπτόταν γιατρούς και άλλος ασχολούνταν με ιδιωτικά έργα. Τι σύμπτωση κι αυτή!
Βέβαια, οι εξηγήσεις δόθηκαν. Το αν πείθουν, όμως, είναι εντελώς διαφορετικό ζήτημα.
Και κάπου εδώ έρχονται οι δικηγόροι μπροστά στις κάμερες, με τις δηλώσεις τους, τις εξηγήσεις τους και τις προσπάθειες να παρουσιάσουν μια εικόνα που απέχει πολύ από τη σοβαρότητα των όσων ερευνώνται.
Αγαπητοί κύριοι, οι τηλεοπτικές δηλώσεις δεν είναι δικαστική απόφαση. Ούτε οι ωραίες διατυπώσεις μετατρέπουν αυτομάτως τις κατηγορίες σε παρεξήγηση.
Ο ανακριτής και ο εισαγγελέας έχουν τη δική τους δουλειά να κάνουν. Και δεν είναι εκεί για να μοιράζουν φωτοστέφανα!
Τρία άτομα πήραν τον δρόμο για τη φυλακή. Οκτώ αφέθηκαν ελεύθερα με περιοριστικούς όρους και χρηματικές εγγυήσεις. Αυτό δεν σημαίνει αθώωση.
Και για όσους νομίζουν ότι επειδή σήμερα βρίσκονται εκτός φυλακής μπορούν να κοιμούνται ήσυχοι, ας μην βιάζονται να πανηγυρίζουν. Η υπόθεση έχει ακόμη δρόμο. Η δικογραφία περιλαμβάνει άλλα 64 πρόσωπα, ενώ η δικαστική διερεύνηση συνεχίζεται.
Κανείς δεν μπορεί να προεξοφλήσει την κατάληξη. Αλλά κανείς δεν πρέπει και να θεωρεί ότι η ιστορία τελείωσε.
Με 151 καταγεγραμμένες περιπτώσεις φερόμενων αξιόποινων πράξεων και ανταλλάγματα που, σύμφωνα με την έρευνα, εκτιμώνται στις 138.000 ευρώ, δεν μιλάμε για μια ασήμαντη υπόθεση.
Και κάτι τελευταίο: Αν οι εξελίξεις συνεχιστούν και οι έρευνες οδηγήσουν σε νέα στοιχεία, ίσως ακούσουμε και εξηγήσεις που μέχρι σήμερα δεν έχουν δοθεί. Σε τέτοιες υποθέσεις, η πλήρης εικόνα έρχεται μέσα από τη δικαστική διερεύνηση, όχι από τις τηλεοπτικές εμφανίσεις.
Καλά να πάθουμε, λοιπόν, αν πιστεύαμε ότι η δημόσια διοίκηση λειτουργεί πάντα όπως θα έπρεπε. Και καλά να πάθουν όσοι, εφόσον αποδειχθούν οι κατηγορίες, θεώρησαν ότι οι δημόσιες υπηρεσίες είναι προσωπικό τους μαγαζί.
Γιατί η Πολεοδομία δεν είναι ούτε οικογενειακή επιχείρηση, ούτε γραφείο ιδιωτικών εξυπηρετήσεων.
Και τα φωτοστέφανα, όσο κι αν γυαλίζουν μπροστά στις κάμερες, δεν υποκαθιστούν τις αποδείξεις.
Η συνέχεια στις δικαστικές αίθουσες. Εκεί όπου δεν αρκούν ούτε οι δηλώσεις ούτε τα παραμύθια.