(Του Μάρκου Μπόλαρη)

Άσπρα καράβια τα όνειρά μας …. 

Το τρεχαντήρι ΒΟΡΕΙΟ ΑΙΓΑΙΟ,

θαλασσομάχο Λημνιό ψαροκάικο 

στο λιμάνι της Μύρινας, ίσα που

επέστρεψε από την αλίευση 

μεσοπέλαγα αρμενίζοντας 

με βοριαδάκι τέσσερα – πέντε

μποφόρ σήμερα !

Εκεί έδεσε, όπου το πάλαι 

ναυλοχούσε η Αργώ του Ιάσονα 

κινώντας 

για την Αργοναυτική εκστρατεία 

στον Εύξεινο Πόντο το χρυσόμαλλο 

δέρας 

ν’ αρπάξει και ως γέρας να κομίσει,

της θάλασσας 

αντιπαλεύοντας το χειμέριο κύμα 

και τον βύθιο

δράκοντα ός εμπαίζει αυτήν,

της Ιστορίας 

αντιμετωπίζοντας 

τους αμείλικτους μετεωρισμούς,

της Σκύλλας 

και της Χάρυβδης την ανθρωποβόρα 

μαχόμενοι καθημερινότητα !

Κι εμείς , 

του Οδυσσέα τα αγγόνια , 

αλήτες των ανοιχτών θαλασσών ,

της ευρυχωρίας της καρδίας μας

πλάνητες, 

την ατελείωτη ακόμη από τότες 

επιστροφή γιά το νόστιμον ήμαρ 

επιχειρούμε ,

στους Λαιστρυγόνες πάλιν και ξανά

παγιδευμένοι, 

στου Κύκλωπα το σκοτεινό σπήλαιο 

μιάς ανεξέλεγκτης ροπής,

τούτης , αλλοίμονο,

της ακοινώνητης κοινωνίας που δομήσαμε !

Μα, ελάτε, 

Άσπρα καράβια τα όνειρά μας,

αδέρφια, 

στην ανοιχτωσιά του Αιγαίου , 

στην πλατυχωρία της ψυχής μας !

Ελάτε, όρτσα τα πανιά ,

contra στον ντελή βοριά !