Το παρακάτω κείμενο αποτελεί αναδημοσίευση άρθρου του Παντελή Τσακίρη. Η ιστοσελίδα μας δεν φέρει ευθύνη για το περιεχόμενο του άρθρου και απλώς το μεταφέρει αυτούσιο, στο πλαίσιο της ελευθερίας του λόγου και της πληροφόρησης.

Ο Χριστός δεν κατέβηκε από το Σταυρό για να χαρίσει στους επισκόπους εξουσία.

Τους έδωσε σταυρό, όχι θρόνο.

Τους έδωσε ποίμνιο, όχι υπηρέτες.

Τους έδωσε Σώμα και Αίμα Του, όχι παιχνίδι στα χέρια τους.

Κι όμως.

Υπάρχουν επίσκοποι που μπαίνουν στο Ιερό και κοινωνούν αναξίως.

Όχι επειδή έπεσαν σε ανθρώπινο λάθος — αλλά επειδή ζουν μέσα στο μίσος και τη φιλονικία.

Διώκουν το ποίμνιο αντί να το προστατεύουν.

Κυνηγούν τους πιστούς που τολμούν να πουν την αλήθεια.

Φιμώνουν όσους αποκαλύπτουν την υποκρισία τους.

Χλευάζουν τον φόβο του κόσμου μπροστά σε όσα έρχονται.

Συμμαχούν με την εξουσία για να κρατήσουν την καρέκλα.

Βάζουν δικηγόρους να κυνηγούν τους πιστούς που τους ελέγχουν.

Και έπειτα, μπαίνουν μπροστά στο Άγιο Ποτήριο σαν να μην συμβαίνει τίποτα.

Κοινωνούν και νομίζουν ότι γίνονται άγιοι.

Μα στην πραγματικότητα πίνουν φωτιά.

Πίνουν κρίμα.

Πίνουν κατάρα.

“Ο τρώγων και πίνων αναξίως, κρίμα εαυτώ τρώγει και πίνει.” (Α’ Κορ. 11:29)

Διότι:

Δεν μπορείς να κοινωνάς Χριστό και να μισείς τον αδελφό σου.

Δεν μπορείς να αγγίζεις το Άγιο Ποτήριο με χέρια που έχουν σηκωθεί για να καταδιώξουν ψυχές.

Το Ποτήριο δεν σε σώζει επειδή φοράς μίτρα.

Το Ποτήριο σε κρίνει.

Και όταν έρθει η ώρα,

δεν θα υπάρχει μήνυση,

δεν θα υπάρχει εισαγγελέας,

δεν θα υπάρχει αρχιμανδρίτης να σε στηρίξει.

Θα υπάρχει μόνο Εκείνος που βλέπει τα κρυφά.

Και θα σου πει:

“ΟΥΚ ΟΙΔΑ ΣΕ.”