Γράφει η δημοσιογράφος Μαρία Βαλσαμίδου

Μια καλοκαιρινή νύχτα στην Κατερίνη που θα θυμάμαι…

Ήταν περασμένες 2 τα ξημερώματα, όταν μετά από μια όμορφη βραδιά διασκέδασης στην Κατερίνη, ήρθε η ώρα να επιστρέψω στο σπίτι.

Μόνο που… το αυτοκίνητο αποφάσισε να μείνει από μπαταρία!

Δεν είχα τηλ. από την οδική βοήθεια γιατί άλλαξε εταιρία ο ασφαλιστής μου και ήταν πολύ αργά να τον ξυπνήσω.

Το σπίτι μου βρίσκεται περίπου 10 χιλιόμετρα έξω από την Κατερίνη, οπότε η λύση ήταν μονόδρομος. Κάλεσα ραδιοταξί και σε λίγα λεπτά ήρθε το ταξί 25.

Ο οδηγός, ο #Σταύρος, μόλις μπήκα στο αυτοκίνητο, με άκουσε να του εξηγώ τι είχε συμβεί.

Και τότε μου είπε κάτι που δεν περίμενα: «Θα σε βοηθήσουμε να βάλεις μπρος το αυτοκίνητο».

Πήρε αμέσως τηλέφωνο στο τηλεφωνικό κέντρο. Μια γλυκιά γυναικεία φωνή, γεμάτη προθυμία και διάθεση να εξυπηρετήσει, άρχισε να ψάχνει λύση. Έψαξαν να βρουν συνάδελφο που να έχει καλώδια για να μου δώσει ρεύμα.

Και βρέθηκε ο #Νίκος#Αθανασιάδης, ένα νεαρό παλικάρι από τη Νέα Έφεσο, που μόλις έχει ξεκινήσει να δουλεύει στο ταξί, συνεχίζοντας τη δουλειά του μπαμπά του.

Και ο Σταύρος;

Έμεινε μαζί μου.

Του έλεγα: «Πήγαινε να συνεχίσεις τη δουλειά σου, θα περιμένω εγώ εδώ».

Και μου απάντησε: «Δεν θα σε αφήσω μόνη τέτοια ώρα».

Και έμεινε.

Μέχρι να έρθει ο Νίκος.

Μου ελεγε: “Μη σκας. Δεν αξίζει να χαλαμε την υγεια μας με τις μικρες αναποδιες. Ολα θα γινουν”.

Σαν τον Σταύρο παιδια σπανίζουν στην εποχή μας!!

Μου έδωσε ένα μάθημα ανθρωπιάς εκείνο το βράδυ!!

Και σαν να μην έφτανε όλο αυτό… άρχισε να πιάνει και μπόρα!

Γιναμε μουσκεμα και οι τρεις!!

Οι δύο υπεροχοι αυτοί άνθρωποι έβαλαν τα καλώδια, το αυτοκίνητο πήρε μπροστά και εγώ έφυγα για το σπίτι.

Έφυγα όμως με κάτι πολύ περισσότερο από ένα αυτοκίνητο που πήρε μπροστά.

Έφυγα με την ψυχή γεμάτη ευγνωμοσύνη.

Γιατί μέσα στη βιασύνη της καθημερινότητας, μέσα στη νύχτα, μέσα στη βροχή, υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που σταματούν για έναν άγνωστο άνθρωπο και λένε απλά:

«Δεν θα σε αφήσω μόνη».

Στον Σταύρο, στον Νίκο Αθανασιάδη και στη γυναίκα του τηλεφωνικού κέντρου του Ραδιο Ταξί Κατερινης, ένα μεγάλο, αληθινό ευχαριστώ.

#Πρόεδρε_Γιώργο_Παρθενίδη συγχαρητήρια για την ομοδα σου!!!

Γιατί τελικά, αυτό που μένει από μια δύσκολη στιγμή δεν είναι η άδεια μπαταρία…

Είναι οι άνθρωποι που βρέθηκαν εκεί για να μου δώσουν ρεύμα και στην ψυχή.

Η Μαρία Βαλσαμίδου, ιδιοκτήτρια του Ράδιο Διόνυσος 89.2