Η αδικία των αλγόριθων
Η Αδικία των «Αλγορίθμων» και ο Ηλικιακός Κόφτης: Ποιος Μετράει τις Πραγματικές Ανάγκες των Συνταξιούχων;
Του Δημήτρη Ζησιμόπουλου
Αξιωματικού (Ε) Π.Ν. ε.α.
Στην Ελλάδα του 2026, η κοινωνική πολιτική μοιάζει να έχει παραδοθεί ολοκληρωτικά σε ψυχρούς αλγόριθμους και οριζόντιους κόφτες, που αγνοούν επιδεικτικά την πραγματική ζωή των ανθρώπων. Το νέο επίδομα των 400 ευρώ στους συνταξιούχους, το οποίο προγραμματίζεται να καταβληθεί ενόψει των εορτών, αποτελεί το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα μιας απόφασης που, αντί να αποκαθιστά την αδικία, δημιουργεί πολίτες δύο ταχυτήτων.
Το κριτήριο του ηλικιακού ορίου των 65 ετών λειτουργεί σαν ένας αυθαίρετος τοίχος.
Πάνω από 470.000 συνταξιούχοι κάτω των 65 ετών μένουν προκλητικά εκτός ενίσχυσης, ανεξάρτητα από το ύψος της σύνταξής τους ή τις οικογενειακές τους υποχρεώσεις. Με απλά λόγια, το κράτος αποφάσισε ότι στα 64 σου χρόνια δεν έχεις ανάγκη, δεν κρυώνεις και δεν ζορίζεσαι, ενώ στα 65 σου αποκτάς ξαφνικά δικαίωμα στην επιβίωση.
Ακόμη πιο εξοργιστικό είναι το γεγονός ότι καταργήθηκαν τα εισοδηματικά κριτήρια για τους άνω των 65 ετών. Έτσι, ένας συνταξιούχος με υψηλή σύνταξη θα λάβει κανονικά το επίδομα, την ίδια ώρα που ένας απόμαχος της δουλειάς 64 ετών, με πενιχρή σύνταξη των 1.000 ευρώ και παιδιά που σπουδάζουν, μένει με άδεια χέρια.
Η ίδια ακριβώς λογική του παραλόγου κυριαρχεί και στο επίδομα θέρμανσης. Εκεί, οι άκαμπτοι φορολογικοί κανόνες τιμωρούν τις ελληνικές οικογένειες και τους νέους που προσπαθούν να σταθούν στα πόδια τους. Όταν ένα παιδί που σπουδάζει δουλεύει το καλοκαίρι για να βγάλει κάποια μεροκάματα και να ελαφρύνει τον οικογενειακό προϋπολογισμό, αν το εισόδημά του ξεπεράσει έστω και κατά 50 ή 100 ευρώ το αφορολόγητο όριο των 3.000 ευρώ, η εφορία παύει να το αναγνωρίζει ως εξαρτώμενο μέλος.
Με αυτόν τον τρόπο, το παιδί τιμωρείται επειδή εργάστηκε και η οικογένεια χάνει την προσαύξηση του εισοδηματικού ορίου στα χαρτιά. Το αποτέλεσμα; Χιλιάδες νοικοκυριά κόβονται από το επίδομα θέρμανσης για 100 ή 200 ευρώ, μένοντας αντιμέτωπα με τους παγωμένους καυστήρες μέσα στην καρδιά του χειμώνα.
Δεν είναι δυνατόν η στήριξη της κοινωνίας να γίνεται με λογιστικά τεχνάσματα. Το πετρέλαιο θέρμανσης, το ρεύμα και η ακρίβεια στα είδη πρώτης ανάγκης δεν ρωτούν ούτε την ημερομηνία γέννησης του συνταξιούχου ούτε τα μεροκάματα ενός φοιτητή.
Η πολιτεία οφείλει να καταργήσει άμεσα τον άδικο ηλικιακό κόφτη των 65 ετών για τους χαμηλοσυνταξιούχους και να προσαρμόσει τα κριτήρια του επιδόματος θέρμανσης στην πραγματική εικόνα της ελληνικής οικογένειας. Γιατί η κοινωνική δικαιοσύνη δεν μετριέται με αριθμούς, αλλά με την αξιοπρέπεια του ανθρώπου.
